Voorspellende modellen om ernstige voetwonden en amputaties te voorspellen: een systematische review van de literatuur.

Ongeveer 25% van de mensen met type 2 diabetes ontwikkelen een ernstige wond aan de voeten of onderbenen. Het risico van onderbeen amputatie is 10-20 keer hoger bij mensen met type 2 diabetes vergeleken met mensen zonder diabetes. In een systematische review werd gekeken naar bekende voorspellende modellen op het risico van ernstige voetwonden of amputaties.  

Er werden 32 studies gevonden die voorspellende modellen hadden ontwikkeld, waarvan 11 modellen waren gevalideerd. De meeste modellen onderschatten het risico op ernstige voetwonden of amputatie kansen. Voor de klinische praktijk hebben deze modellen geen toegevoegde waarde.

Beulens JWJ, Yauw JS, Elders PJM, Feenstra T, Herings R, Slieker RC, Moons KGM, Nijpels G, van der Heijden AA. Prognostic models for predicting the risk of foot ulcer or amputation in people with type 2 diabetes: a systematic review and external validation study. Diabetologia. 2021; 64: 1550-1562.

 Na een stilte periode ga ik de BLOG weer vullen pas maar op.

EASD

Amber van der Heijden heeft op de EASD de poster van ons gepresenteerd over de voorspellende waarde van de gemiddelde HbA1c waarde voor algehele sterfte. Het blijkt uit de data van ons cohort van mensen met type 2 diabetes dat de gemiddelde waarde veel beter sterfte voorspelt dan de actuele HbA1c waarde.

Al te lang de blog bijgehouden in 2015 gaan wij weer in de lucht

Het aanbod van ongezond eten in een wijk leidt tot ongezonder eten, bewijs van een Amerikaanse studie.

Ongezond aanbod van eten: fast food of junk food

Er is beperkt bewijs dat beschikbaarheid van eetgelegenheden met ongezond voedselaanbod, ook wel fast food genoemd of junk food, bijdraagt aan overgewicht vooral in achterstandswijken. Een gezondheidsbeschermende maatregel kan daarom zijn om juist dit soort fast food ketens te weren uit achterstandbuurten met het idee dat daarmee de mensen in de wijken gezonder gaan eten. Dan moet er wel een aanbod zijn van gezonde voeding in die wijken.

Amerikaanse onderzoekers hebben gekeken hoe de beschikbaarheid van gezonde of ongezonde voeding de voedingsgewoonten beïnvloedde. Daarvoor gebruikten de onderzoekers de gegevens van een andere studie de zogenaamde CARDIA study (Coronary Artery Risk Development in Young Adults). De CARDIA studie was een cohort studie bij jong volwassenen (18-30 jaar) waarbij door middel van geografische informatie systeem gedurende een langere periode informatie werd verzameld over het voedselaanbod in het gebied waar de CARDIA studie werd uitgevoerd.
Er werd gekeken naar fast food consumptie, dieet kwaliteit, fruit en groentegebruik, supermarkt en groentewinkel beschikbaarheid en de vestiging van fast food gelegenheden. Er werd gekeken naar de beschikbaarheid op persoonsafstand, en er was een verdeling gemaakt in de afstand tot een bovenbeschreven eetgelegenheid. Minder dan één kilometer, 1-3 km, 3-5 km, 5-8 km van de woning van de deelnemers aan de oorspronkelijke studie. Er was voor allerlei verstorende factoren gecorrigeerd in de analyse, zoals allerlei individuele sociodemografische karakteristieken van de studiedeelnemers, de mate van achterstand van de wijken, en inkomen van de studiedeelnemers.

Wat bleek nu.

Het eten van slechte voeding (fast food) was sterk gebonden aan de beschikbaarheid van een fast food eetgelegenheid vooral als het dicht bij de woning van de studiedeelnemer was gelegen (minder dan 3 km). Echter de beschikbaarheid van een supermarkt had geen enkele relatie met de kwaliteit van de gebruikte voeding en de beschikbaarheid van een groentewinkel had een onduidelijke invloed.

Conclusie

De conclusie van dit onderzoek was dat er dus bewijs is dat mensen die dichtbij een fast food eetgelegenheid wonen, ongezonder eten, maar dat de beschikbaarheid van winkels met gezonde voeding een onduidelijk effect hadden.
De roep om gezondheidsbeschermende maatregelen wordt steeds sterker. Zo is het rookverbod in horeca gelegenheden een gezondheidsbeschermende maatregel die veel effect sorteert om mensen het roken te ontmoedigen. Dat geldt dus min of meer ook voor het aanbod van ongezond eten.

Boone-Heinonen J, Gordon-Larsen P, Kiefe CI, et al. Fast food restaurants and food stores. Arch Intern Med. 2011; 171: 1162-1170

Effecten van intensieve glucose behandeling op algehele sterfte, cardiovasculaire sterfte en microvasculaire complicaties bij type 2 diabetes

Bij mensen met type 2 diabetes komen hart- en vaatziekten tweemaal meer voor dan bij mensen zonder diabetes. Op grond van onder andere de UKPDS studie werd verondersteld dat intensieve behandeling om de glucose te regelen, de kans op hart- en vaatziekten en microvasculaire complicaties van type 2 diabetes doet afnemen. De huidige behandel richtlijnen bevelen dan ook een HbA1c gehalte van 7% of minder aan. De resultaten van recente onderzoeken laten een ander resultaat zien. In geen van deze studies was door een intensieve behandeling het aantal hart- en vaatziekten gedaald. Ook werd er geen daling gezien van het aantal microvasculaire complicaties door een intensievere verlaging van de glucose.

De onderzoekers van deze studie hebben daarom een meta-analyse uitgevoerd naar de effecten van een intensieve glucose verlaging versus een minder intensieve glucoseverlaging op het ontstaan van hart- en vaatziekten, en microvasculaire complicaties en sterfte.

Het onderzoek werd op een daarvoor gebruikelijke manier uitgevoerd.
Men vond 13 in aanmerking komende gecontroleerde studies. Onder deze 13 werd onder andere meegenomen, de UGDP trial, de PROactive studie, de UKPDS studie, de ACCORD studie, de ADVANCE studie en de VADT studie. Intensieve behandeling verminderde niet de totale sterfte, of sterfte aan hart- en vaatziekten. In de intensieve behandelgroep was echter wel een daling van het aantal hart- en vaatziekten, echter dat effect verdween als alleen trials met een hoge kwaliteit in de analyse werden betrokken.

Intensieve behandeling had met betrekking tot de microvasculaire complicaties alleen effect op het aantal personen met micro-albuminurie.

Ernstige hypoglycemie kwam tweemaal meer voor bij de mensen die intensief waren behandeld.

Wat is nu de betekenis van dit onderzoek
Als men het enige positieve effect in ogenschouw neemt, betekent dat 117 tot 150 mensen vijf jaar moet worden behandeld om één hartinfarct te voorkomen. Echter de intensieve behandeling had geen enkel effect op sterfte, noch op enkel sterfte door hart- en vaatziekten.

Een waarschuwing
Men moet daarom met veel terughoudendheid de nieuwe glucose verlagende middelen beschouwen, enkel een glucose verlagend effect rechtvaardigt niet hun bestaan.

Rémy Boussageon, Theodora Bejan-Angoulvant, Mitra Saadatian-Elahi, Sandrine Lafont, Claire Bergeonneau, Behrouz Kassaï, Sylvie Erpeldinger, James M Wright, François Gueyffier, and Catherine Cornu. Effect of intensive glucose lowering treatment on all cause mortality, cardiovascular death, and microvascular events in type 2 diabetes: meta-analysis of randomised controlled trials. BMJ 2011; 343: 3621

Vroege en lange termijn effecten of maag-omleiding operaties bij mensen met en zonder diabetes en met een fors overgewicht

Er bestaat een groep mensen met of zonder diabetes, waarbij het overgewicht een dusdanig onoplosbaar probleem is, dat er gezocht wordt naar een chirurgische oplossing. Op dit moment wordt de voorkeur gegeven aan een omleiding van de maag een zogenaamde Roux-en-Y maag bypass afgekort RYGB.

In het onderzoek van Camastra et al werd gekeken naar de korte en langere termijn effecten van deze operatie bij mensen met een fors overgewicht en met of zonder type 2 diabetes. De onderzoekers waren nieuwsgierig of naast de directe effecten van het gewichtsverlies nog andere diabetes specifieke mechanismen een rol speelden bij de gewichtsafname na de operatie. Daarvoor werden 25 mensen bestudeerd die voor de operatie een enorm overgewicht hadden. De gemiddelde Body Mass Index, het gewicht gedeeld door de lengte in het kwadraat, was 51,7 Kg/m2 en 13 van de 25 mensen hadden type 2 diabetes. Men heeft bij deze mensen de insuline gevoeligheid gemeten( M-waarde van de euglycemische clamp), het calorieverbruik, de endogene glucose productie, de lipolyse en de beta-cel functie (de acute insulinerespons op een glucose bolus).

Alle mensen met het enorme overgewicht vertoonden de typische metabole afwijkingen, namelijk een enorme insuline resistentie, een verstoorde glucose verwerkingen een verhoogde endogene glucose productie, lipolyse en metabolisme. Al snel na de operatieve ingreep daalden de glucose en insuline niveaus en verminderde het energieverbruik. De afbraak van vetten was sterk verhoogd. Na 1 jaar zag men dat alle mensen die diabetes hadden geen medicatie meer nodig hadden voor hun diabetes, de gemiddelde HbA1c daalde naar 5,4% (36 mmol/mol) de insuline resistentie verminderde, en alle andere metabole stoornissen verdwenen maar wel parallel aan de mate van gewichtsvermindering. Alle effecten zijn daarom alleen toe te schrijven aan de gewichtsvermindering en niet omdat er nog andere mechanismen een rol spelen.

De operatieve ingreep is heel succesvol gebleken bij de behandeling waarvoor het was bedoeld, namelijk gewichtsvermindering. Bovendien waren alle mensen die diabetes hadden vrij van medicatie een jaar na de operatie.



S. Camastra, A. Gastaldelli, A. Mari, S. Bonuccelli, G. Scartabelli, S. Frascerra, S. Baldi, M. Nannipieri, E. Rebelos and M. Anselmino, et al. Early and longer term effects of gastric bypass surgery on tissue-specific insulin sensitivity and beta cell function in morbidly obese patients with and without type 2 diabetes. Diabetologia 2011; 54: 2093-2102